[size=19]پیاوێك كاڵای نه‌زۆكی و منداڵ نه‌بوونی خێزانه‌كه‌ی برده‌ پزیشكێك تا داو و ده‌رمانی بۆ بنوسێت و منداڵی ببێت .
پزیشكه‌كه‌ش ترپه‌ی دڵی ژنه‌كه‌ی گرت و پێی ووت : پیچویست به‌ داو و ده‌رمان ناكات , چونكه‌ تۆ به‌ پێی ئاماژه‌ی ترپه‌ی دڵت (40) ڕۆژی تر ده‌ژیت و ده‌مریت .
ئافره‌ته‌كه‌ هه‌ستی به‌ ترس و بیمێكی زۆر كرد , ژیانی لێ‌ تاڵ بوو , هیچی نه‌ده‌خواردو نه‌ده‌خوارده‌وه‌ , تا ماوه‌كه‌ ته‌واو بوو , كه‌چی نه‌مرد ...
هاوسه‌ره‌كه‌ی هات بۆ لای پزیشكه‌كه‌ و پێی ووت : خێزانه‌كه‌م نه‌مرد !
پزیشكه‌كه‌ ووتی : ئه‌وه‌م ده‌زانی , به‌ پشتیوانی خودا منداڵت ده‌بێت .
پیاوه‌كه‌ ووتی : چۆن ؟
پزیشكه‌كه‌ ووتی : خێزانه‌كه‌تم بینی زۆر قه‌ڵه‌و بوو , چه‌وری چوارده‌وره‌ی منداڵ دانی گرتبوو , منیش ده‌مزانی به‌ هیچ شتێك لاواز نابێت ته‌نها به‌ ترسی مردن نه‌بێت , بۆیه‌ ترساندم تا لاواز بوو , ئیدی فاكته‌ری ڕێگری له‌ منداڵبوونی نه‌ماو لاچوو ... 
مردن كه‌ ئاوا بێت
كه‌ ئاوا به‌ گیان ناهێلێت
ئیتر ده‌بێ‌ په‌ند وه‌ربگرین
مردن به‌سه‌ كه‌ خۆشیه‌كانمان ده‌بات [/size]

[size=22]ئاماده‌كردنی : خوشكی به‌ڕێزم نوسه‌یبی میرانی[/size]