عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رضي الله عنه) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله عليه وسلم):
(إِذَا قَرَأَ ابْنُ آدَمَ السَّجْدَةَ فَسَجَدَ اعْتَزَلَ الشَّيْطَانُ يَبْكِي، يَقُولُ:
يَا وَيْلَهُ -وَفِي رِوَايَةِ أَبِي كُرَيْبٍ: يَا وَيْلِي- أُمِرَ ابْنُ آدَمَ بِالسُّجُودِ فَسَجَدَ فَلَهُ الْجَنَّةُ، وَأُمِرْتُ بِالسُّجُودِ فَأَبَيْتُ فَلِيَ النَّارُ).

(ابوهریره‌)(خوای لێ ڕازی بێت) ده‌ڵێ:
پێغه‌مبه‌ری خوا (صلی الله عليه وسلم) فه‌رموویه‌تی:
(ئه‌گه‌ر ئاده‌میزاد ئه‌و ئایه‌ته‌ی خوێند كه‌ (سوجده‌)ی تێدایه‌و سوجده‌ی برد شه‌یتان دوورده‌كه‌وێته‌وه‌و ده‌گری، ده‌ڵێ ئای هاوار ( قوڕت به‌سه‌ر) ـ
له‌ ڕیوایه‌تی(ابی كریب) قوربه‌سه‌رم فه‌رمان كرا به‌ئاده‌میزاد سوجده‌ ببات،
سوجده‌ی بردو به‌هه‌شت بۆ ئه‌وه‌و، منیش فه‌رمانم پێكرا كه ‌سوجده‌ ببه‌م، ڕازی نه‌بووم ئاگر بۆ منه‌).

فه‌یس بووک