دەستت خۆشبێت ، بژیەیت

چەندە بەناوی گۆڕو سزاکەی دڵ تەنگ ئەبیت و ئەترسی کە بیری لێدەکەیتەوە؟ وە چەندە لە ڕۆژی قیامەت ئەترسی کە خوای بەرز کۆمان ئەکاتەوەو ڕۆژ نزیک ئەبێتەوە لێمان بە قەد میلێک!؟ دە سوپاسی خوای بەرز بکە کە یارمەتی داوی تا بتوانی خۆت بپارێزی لە سزای گۆڕو قیامەت بەو ماڵەی پێی بەخشیوی ێەدەقەت لێ قبوڵ ئەکات! تۆش ڕەزیلی مەکەو ئەو سێبەرە لەدەست خۆت مەدە پێش ئەوەی مردن بێتە سەرت و نەتوانی بگەڕێیتەوەو پەشیمانی دادت نەدا ێەدەقە بکەو ئەو ماڵەی خوای بەرز پێی بەخشیوی بیبەخشە لە پێناوی خوای بەرز .

خوای بەرز ئەفەرموێ : [وَأَنْفِقُوا مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِي إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ (10) وَلَنْ يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْسًا إِذَا جَاءَ أَجَلُهَا وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (11)] (المنافقون) واتە: (وە ببەخشن لەو ماڵەی کردومانە ڕۆزیتان وپێمان بەخشیون لە پێش ئەوەی یەکێکتان مردن بێتە سەری و ئینجا بڵێ ئەی پەروەردگارم خۆزگە مۆڵەتت ئەدامێ بۆ ماوەیەکی کورت تا صەدەقەی بکەم -ماڵ ببەخشم وچاکەی بکەم- و لە پیاو چاکان بم -بە جێبەجێ کردنی واجبەکانی لەسەرمە-. وە خوا نەفسێک مۆڵەت ناداو تاخیری ناکا کە ئەجەلی هاتە سەر -کاتی دیاری کراوی مردنی هات- وە خوا زانایە بەوەی ئەیکەن هیچی لێ شاراوە نیە لە کردەوەکانتان -ئەگەر بە ئاشکرا بیکەن یان بەنهێنی دیارو نادیار بێ-).