دەستەکانت خۆشبێت

و2 : په‌روه‌ردگارم الله یه‌ من و هه‌موو بوونه‌وه‌ری دروست كردووه‌ و بنیاتی ناوه‌ و به‌نیعه‌مه‌ته‌كانی خۆی ئێمه‌ی په‌روه‌رده‌كردووه‌ وئه‌ویش په‌رستراوی منه‌ له‌ ئه‌و زیاتر په‌رستراوی تر نیه‌ كه‌ بیپه‌رستم ،وبه‌ڵگه‌ ئه‌وه‌یه‌ كه‌ خوای گه‌وره‌ ئه‌فه‌رموێت: { الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ } [الفاتحة:1] واته: ‌سوپاس و ستایش هه‌ر شایسته‌ی خوایه و بۆ خوایه‌، که خاوه‌ن و په‌روه‌ردگاری هه‌موو جیهانیان و هه‌موو بوونه‌وه‌ره. وجگه‌ له‌ الله ئه‌وانی تر به‌ (عاله‌م) دائه‌نرێت ومنیش یه‌كێكم له‌و عاله‌مه‌ كه‌ له‌ ئایه‌ته‌كه‌دا هاتووه .
-----------------------------
پ3 - واتی (رب) په‌روه‌ردگار چییه‌ ؟

و 3: خاوه‌نی موڵك (مالك) و په‌رستراو (المعبود) كه‌ هه‌موو شته‌كان به‌ڕێوه‌ ئه‌بات وهه‌ر ته‌نها ئه‌ویش شایه‌نی په‌رستنه.
--------------------------------------
پ4 - چۆن په‌روه‌ردگارت ناسی ؟

و4 : به‌ ئایه‌ته‌كانی ودروستكراوه‌كانی ئه‌وم ناسی،و له‌ ئایه‌ته‌كانی شه‌و و ڕۆژ و خۆر ومانگ، وله‌ مه‌خلوقاته‌كانی وه‌كو حه‌وت چینی ئاسمان وئه‌وه‌ی تێیدایه‌ وحه‌وت چینی زه‌وی وئه‌وه‌ی تێیدایه‌ وئه‌ویش له‌ نێوا زه‌ویه‌كان وحه‌وت چینی ئاسمانه‌ ،

وبه‌ڵگه‌ ئه‌وه‌یه‌ كه‌ خوای گه‌وره‌ ئه‌فه‌رموێت: { وَمِنْ آيَاتِهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ } [فصلت:37] ،
واته: له نیشانه و به‌ڵگه‌کانی ده‌سه‌ڵاتی په‌روه‌ردگار شه‌و و ڕۆژ و خۆر و مانگه‌، هه‌رگیز نه‌که‌ن سوژده بۆ خۆر، یان مانگ ببه‌ن، به‌ڵکو سوژده ته‌نها بۆ ئه‌و خوایه ببه‌ن که دروستی کردوون، ئه‌گه‌ر ئێوه خۆتان به به‌نده‌ی ڕاسته‌قینه‌ی ئه‌و ده‌زانن و هه‌ر ئه‌و ده‌په‌رستن.

وهه‌روه‌ها خوای گه‌وره‌ ئه‌فه‌رموێت: { إِنَّ رَبَّكُمُ اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَالأَمْرُ تَبَارَكَ اللّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ } [الأعراف:54].
واته: بێگومان په‌روه‌ردگارتان (الله‌)یه که دروستکاری ئاسمانه‌کان و زه‌ویه له ماوه‌ی شه‌ش ڕۆژدا (مه‌گه‌ر هه‌ر خۆیشی بزانێت ئه‌و ڕۆژانه ماوه‌یان چه‌نده‌)، پاشان له‌سه‌ر عه‌رش و ته‌ختی فه‌رمانڕه‌وایی وه‌ستا (ئه‌ڵبه‌ته چۆنیه‌تیی وه‌ستان و ته‌ختی فه‌رمانڕه‌وایه‌تی و گه‌لێ شتی له‌و بابه‌تانه له‌راده‌ی بۆچوونی ئێمه به‌ده‌ره‌، ته‌فسیری ئه‌م ئایه‌ته‌یان له پێشه‌وا مالیک و ئه‌حمه‌د پرسیووه‌، له وه‌ڵامدا وتوویانه‌: وه‌ستانه‌که حه‌قیقه‌تی هه‌یه‌، چۆنیه‌تیه‌که‌ی شاراوه‌یه‌، پرسیار کردن ده‌رباره‌ی بیدعه‌یه‌، باوه‌ڕ بوون پێی واجبه‌)، به‌شه‌و، ڕۆژ داده‌پۆشێت؛ له‌کاتێکدا به‌شێنه‌یی عه‌وداڵه به‌دوایدا، خۆرو مانگ و ئه‌ستێره‌کان (هه‌ر هه‌موویان) به فه‌رمانی خوا که‌وتوونه‌ته گه‌ڕو له فه‌رمانی ده‌رناچن، ئاگادار بن و بزانن و تێفکرن که‌: هه‌رچی دروستکردن و بڕیاردانه هه‌ر بۆ ئه‌وه‌، (که‌واته ده‌با هه‌مووان فه‌رمانبه‌رداری ئه‌و بین و له فه‌رمانی ده‌رنه‌چین)، موباره‌ک و پیرۆزو گه‌وره‌یه زاتی (الله‌) په‌روه‌ردگاری جیهانیان.
شیخ محمد بن عبدالوهاب -رحمه الله "